پایان فعالیت در سیستم های وبلاگ نویسی وابسته به دولت ایران

با سلام و درود بر رفقا و فعالین و وبلاگ نویسان

به دلیل پاره ای از مشكلات امنیتی كه شما هم كما بیش در جریان آن قرار دارید از این پس فعالیت در سیستم های وبلاگ نویسی وابسته به دولت ایران مانند بلاگفا و میهن بلاگ را تعطیل كرده و به فعالیت های اینترنتی در سیستم بلاگر ادامه خواهم داد . در ضمن مجالی خواهد بود تا جمع خود را از چرند نویسان جدا كنیم و ضریب امنیت فعالیت خود را هم بالا بریم.

از تمامی فعالین سیاسی ، اجتماعی فعال در بلاگفا و میهن بلاگ دعوت میكنم تا در سیستم هایی مانند بلاگر و ورد پرس فعالت نمایند.

آدرس جدید من :  www.bechap.blogspot.com

وبلاگ های قدیمی بنده در بلاگفا و میهن بلاگ :

www.chapchi.blogfa.com           www.potknews.mihanblog.com

نوشته شده توسط : هامون كارگر

من یك پناهنده ام

در هر فرمی كه از بچه گی جلوت گذاشتن جلوی ملیت می نویسی ایرانی اما من ایرانی نیستم من یک پناهنده هستم مانند پناهنده های چوسان قدیم در سریال جومونگ ( به این دلیل مثال زدم تا شیر فهم شی ، چون میدونم این سریال نگاه میكنی تا از خونه بیرون نری )چون  در سرزمینی که من در آن به دنیا آمده ام هنوز سرپناهی ندارم. من در اینجا زاییده نشدم ، زایده شدم.  زندگی نکردم ، برای زنده مانی دست به خوكشی زدم . من را فقط از این جهت زاییدند که مادرم را گاییدند. من با پارادكس زندگی میكنم من به هر جا كه می نگرم پارادكس میبینم ، من شفاف نمیبینم. من كور شدم من دیگر نمیبینم.

 

من خدمات زیادی برای خانواده و امپراطوری ایران انجام دادم. من کوپن های خانواده ام را پنج نفره کردم ، مدارس سه شیفته را من اختراع کردم. با راه یابی من به مدرسه خوراك از مدرسه جمع آوری شد بعد از پوسیده شدن دندانهایم فهمیدند نفهمان كه به بچه باید شیر داد اما بعد از اینكه زنگ خاتمه مدرسه را هم به صدا در آوردیم. بعد هم شیر را دادند به مدارس دانش آموزان فقیر ، زهی خیال باطل ، حالت خوبه ها. اگر من نبودم که  کتک بخورم ، هیچ بسیجی نمی توانست مدیر بشود هیچ بچه ریش داری رائیس نمیشد. وقتی به اندازه ی کافی بزرگ شوی که بتوانی  آدم بکشی و آنقدر بزرگ نشده باشی که ندونی واسه ی چی می کشی ، آنگاه خواهند گفت که باید به سربازی بروی و به کشورت و اسلام خدمت کنی. سئوال اصلی این بود که این دین از کجا آمده بود ؟ من با امکانات کشورم بزرگ شده بودم ! اما تا کنون هیچ چیز را به من مجانی نداده اند. نه! من سرباز زدم و سرباز نشدم . بسیار خوب شما برخلاف من ، می توانید ایرانی بمانید و به ایرانی بودنتان افتخار کنید ،به هر حال  این هویت هیچ مزایایی برای شما نخواهد داشت. اما اگر تاکنون نفهمیده اید هیچوقت دیگر هم نخواهید فهمید که بودن برای زیستن کافی است. 

می گویند مردمان یک ملت ، فرهنگ ، زبان و سرنوشت یکسانی دارند. آیا من با مدیر متکبر و ابله فلان شركت یا كارخانه ، با صاحب كار كثیفم و صاحبخانه ی مفت خورم سرنوشت یکسانی دارم ؟ آیا یکسان زندگی می کنیم یا در یک شهر ، در یک محیط کاری اما در دو دنیای متفاوت زندگی می کنیم؟ فرهنگ یکسان ؟ نه ما فقط کتابهای درسی یکسانی داشتیم ! دینی و قرآن بینش اسلامی و زبان و ادبیات عرب ، پرورشی و زنگ ورزش بی معلم تا دلت بخواد كه تمامی اینها در پیشرفته و مدرن شدن ایران اسلامی سهیم هستند و ما تمام پیشرفتمان را مدیون كتب فوق الذكر هستیم . تلویزیون همه ی ما چند تا کانال بیشتر ندارد ! ما همه  اردک منقار دراز و میمون معروف به ا.ن قصه و جناب خ.ر  و كره خ.ر ( كه البته این آخری رو ندیدیم ) را در رازبقا و جنگ های جومونگ و اخبار های دروغ از سر تا سر دنیا را با هم دیده ایم. اینها چیزهای یکسان ما بود! و وقتی من انتخاب کردم. و وقتی همه ی ما انتخاب کنیم نشانی از سنت ها و خرافات و مذاهب و این مثلا فرهنگ کثیف شرقی برجای نخواهد ماند. چون هیچ کس ، حق انتخاب نداشتن را انتخاب نخواهد کرد.

 

افسانه ی آرش کمانگیر بدرستی خاطرنشان می سازذ که مرزهای یک ملیت  را برد کمان قدرت تعیین می کند. گستره ی یک ملت به اندازه طول شلاق خداوندان آن است. یک ملت بزرگتر تنها یک گله ی وحشی تر است. و تو برای اینکه له نشوی باید همراه با آنها به سوی پرتگاه بدوی.

 روزی خانواده ها آموختند که با قربانی کردن فرزندانشان می توانند امپراتوری های بزرگ تشکیل دهند. ماشین های جنگی خانواده براه افتادند و آنها از ما می خواستند خون و عرق خود را نثار این ماشین کنیم.نجارها هرچه گهواره های بیشتری می ساختند ، تابوت های بیشتری هم سفارش می گرفتند .شما خواهید گفت: اما پدر و مادرم مرا دوست دارند.اما آنها فقط فرزندشان را دوست  دارند و نه شما را.و اینکه شما فرزند آنها هستید کاملا اتفاقی است.  باز هم نفهمیدید که بودن برای زیستن کافی است.

 

هامون كارگر

نوشته شده توسط : هامون كارگر

party, left-oriented groups and buddies inside and outside the country

Whatever your position faster to join the alliance left out or left the movement's see.

Hope the hope of liberty to equality

The hope of victory

Author: Hamoun worker

Not ethnic, not religious, long live human identity

 

نوشته شده توسط : هامون كارگر

حزب ها ، گروه ها و رفقای چپ گرای داخل و خارج از كشور :

هر چه سریع تر موضع خود را نسبت به اتحاد چپ و پیوستن به آن یا خارج شدن از جنبش چپ اعلام كنید.

شما را چه شده است چرا در سكوتی خونبار و بورژوایی فرو رفته اید ؟ همگی به بی تحركی عادت كرده ایم ، كجاست آنهمه ادعای مبارزه ؟ چپ های خارج از كشور عادت كرده اند در شبكه ها و سایت ها و وبلاگ هایی كه مخاتب چندانی ندارند هر روز شعار مرگ بر سر میدهند هر روز تئوری سر هم میكنند هر روز می نویسند ، اما در راستای تحقق اهداف خلق ؟! نه در راستای دشمنی با هم دیگر در راستای حذف همدیگر می كوشوند. به راستی شما از دشمنی با همدیگر چه اهدافی را دنبال میكنید ؟

چرا هم دیگر را نمیتوانید تحمل كنید ؟ چرا در توهمات فانتزی كه برای خود ساخته اید فكر میكنید خیلی قوی هستید ؟

اگر این روند ادامه داشته باشد و چپ های خارج از كشور به دشمنی با یكدیگر پرداخته و چپ های داخلی هم به دشمنی با یكدیگر و دشمنی با چپ های خارج از كشور ادامه دهند و همگی در سردرگمی به سر برند ، به كجا خواهیم رسید ؟ آیا آرزوی برابری و آزادی را به گور نخواهیم برد ؟

این دشمنی ها و تخریب ها خود زنی نیستند ؟ چرا به جای مبارزه به خود زنی مشغولیم ؟

بعضی از اعضای گروه داب ، حكمتیست ها را عامل آرزو های بر باد رفته شان می دانند . باید نكته ای را به رفقای داب عرض كنم ، آیا شما از چنین حكومتی كه به نزدیكانشان هم رحم نمیكنند انتظار دارید كه اجازه فعالیت به گروهی مانند داب بدهند ؟ اگر چنین میپندارید و در این حد به قضیه نگاه می كنید برای شما و خودم و جنبش چپ ایران كه شما هم عضوی از آن هستید متاسفم . وقتی حكومت به شما اجازه فعالیت نمیدهد چرا گلوله را به سمت خودی ها شلیك میكنید چرا از روبرو شدن با دشمن اصلی ترس دارید ، چرا از هزینه دادن هراس دارید ؟ فعالین چپ راستین هیچ گاه هراس از مرگ ندارند . اما شما و سایر چپ های داخل فقط به وبلاگ نویسی و خود ارضایی سیاسی در فضای اینترنت مشغولید .

من میدانم مشكل كجای كار است ، به راهی كه انتخاب كرده ایم ایمان نداریم و همگی در این فكر هستیم كه بقیه را حذف خواهیم كرد و به قدرت خواهیم رسید و این نهایت حماقتمان را نشان میدهم كه به جای حذف دشمن به دشمنی با خود می پردازیم و عقده قدرت را در ذهن بیمارمان پرورانده ایم. زمان آن رسیده اندكی از خواب غفلت بیدار شویم ، به یاد ارنستو باشید كه قدرت را رها كرد و به مبارزه ادامه داد ، ما هنوز به قدرت نرسیده در حال انتقام جویی از یكدیگر هستیم ، وای به روزی كه با همین طرز تفكر به قدرت دست یابیم.

ادامه دادن این روند دشمنی با خود و پرهیز از مبارزه مرا به این نتیجه می رساند كه نیرو های امنیتی غرب و حتی ایران در حزب ها و گروه ها ی چپ نفوذ كرده و به شیوه ای پنهان ما را فلج كرده اند و اجازه هیچ گونه اتحادی را به ما نمیدهند .

امروز شكل گیری یك مجموعه قوی حول یكی از مجموعه های قوی تر و سازمان یافته تر یك ضرورت فراروی جنبش چپ می باشد.

امید وارم تلنگری برای بیداری باشد.

به امید برابری به امید ازادی

به امید پیروزی

 

هامون كارگر

نوشته شده توسط : هامون كارگر

گوسفندان ایرانی

متاسفانه مردم ایران حافظه تاریخی بسیار پایینی داشته و شعور سیاسی نداشته و به سرعت در جو قرار گرفته و با مذهب فریب می خورند و با حرف هایی كه میشه بچه رو فریب داد مردم ایران رو هم میشه فریب داد .

احمدی نژاد چه طور رای آورد ؟ 17 ملیون رای همش تقلب بود؟

نه باید خدمتتون عرض كنم كه مردم ایران با عرض پوزش ابلهند و قدرت تشخیص بسیار پایینی داشته و هیچ وقت نمی توانند تصمیم مناسبی برای خود بگیرند.

اگه اینطور نبود جهان سوم نمیشدیم. میشدیم صنعتی ، مدرن.

مردم ایران خوب رو از بد تشخیص نمی دهد  من از احمدی نژاد تشكر میكنم كه به مردم ایران تلنگری زد با كارهاش تا بدونن كه نباید فریب بخورن . اما اقای احمدی نژاد زحمت های شما هم هیچ اثری نداشت این ابلهان باز با اینكه می دونن لیاقت نداری بهت رای میدن . حافظه تاریخی مردم ایران زیر صفر و با توجه به گذشته درخشان میر حسین باز هم بهش رای میدن.

مردم ایران به سادگی به اسم مذهب ، دار و ندارشون رو به تاراج میدن بدون كمترین شعور سیاسی. شعار یا حسین میر حسین ، دستبند های سبز ..... در كدام یك از كشور های صنعتی مردم با این موارد جو گیر می شن؟

مردم ایران ابلهند و باز به شعار های پوپولیستی و دروغ های این 4 تن اعتماد خواهند كرد و مشاركت در انتخابات رو بالای 70 درصد خواهند رساند و در صورتی كه هیچ كس هم در انتخابات شركت نكنه باز هم میر حسین رئیس جمهور خواهد شد این رو هم به شما یا حسین میر مذهبی ها تبریك میگم. و اطمینان دارم كه ایران در انتظار 4 سال كشتار مخالفان میباشد ایران در انتظار 4 سال خفقان می باشد و 4 سال بعد به این نتیجه خواهند رسید كه میر حسین مذهب آدم لایقی نبوده و باز در انتخابات شركت كرده و با توجیه ابلهانه ی بین  بد و بدتر باید بدتر رو انتخاب كرد باز در انتخابات شركت می كنید و این قصه مانند سریال های خانوادگی ادامه دار خیلی ادامه خواهد داشت تا جایی كه با فرار اكثریت روشنفكران از كشور . 100 % مردم باقی مانده ( ابلهان ) در انتخابات شركت خواهند كرد.

 

هامون كارگر

نوشته شده توسط : هامون كارگر

همه در خوابند ... !

ساعت 6 صبح ، بعد از گشت و گذار كافی در دنیای مجازی و مصرف توتون و تنباكوی كافی زمان خواب فرا میرسد ... ! من خوابیدم.

كارگری سوار بر مینی بوس ، راننده تاكسی سوار بر اسب ، كامندی سوار بر تاكسی و معلم سوار بر پرایدش ، همگی به سمت محل كارشان در حركتند . بقال سر كوچه هم با پای پیاده مسیر خانه تا مغازه را طی خواهد كرد .

كارگر كار یك روز را در ده روز و با یك دهم كیفیت كار كارگر خارجی انجام خواهد داد.

كارمندمشكلات مردم را با یاری یك سیستم عریض بروكراسی پیچیده تر خواهدكرد و كار خودش هم آخر سر در ان گرداب گیر خواهد كرد .

معلم مدرسه در حال خیانت به علم و فرهنگ كشور در كلاس به سر می برد( ماءمور است) .

رننده تاكسی در شرایط بد جوی ، دربستی كار میكند و درهوا آفتابی برای 100 تومان شدید ترین ترمز ها را می زند .

بقال سر كوچه تمام فكرش به این هست كه اجناس مغازه اش به سرقت نرود ، در ضمن امروز باید مغازه را تعطیل كند و برود بیمارستان چون 9 ماه پیش او و زنش حماقتی دیگر را مرتكب شدند و یك سیاه بخت دیگر را به دنیا خواهند اورد .

كمكم دختر سرمایه دار و پسر آق معلم جون كه دانشجو هستند و خود جناب سرمایه دار از خواب بیدار می شوند. و به جامعه می پیوندند . " كه البته دانشجو هیچ وقت از خواب بیدار نخواهد شد "

سرمایه دار قرار خود را با معشوقه اش كه یك فاحشه است ست می كند . دانشجو هم در سر كلاس یا در خوا ب است و یا در حال sms  یا بلوتوث پرانی یا هم در حال خرید و فروش مواد و پسر آق معلم و دخت سرمایه دار داستان هم همكلاس هستند و در حال رایزنی برای مكان جماع نیم روزیشان می باشند.

از هر صد میلیون نفر ایرانی یك نفر بیكار داریم كه اون هم از صبح بیداره و رفته سركار و كارش هم گشتن دنبال كار هست ، بیكار ما پسر كارگر داستان هست . كه اون هم كار داره پس هر شخص كه ادعا داره ما بیكار داریم دشمن اسلام هست و میخواد به اسلام ضربه وارد كنه.

خانم های خانه دار كه دیشب حسابی خسته شده اند كمكم از خواب بیدار میشوند و هر كدوم مشغول كاری خواهد شد .

در جامعه كلاهی از سری برداشته و در سر دیگری در حال فرود آمدن میباشد .

پولی رو كه كارمند از عابر بانك گرفته تا برای زنش كه آسم داره دارو بگیره رو پسر بقال محله كه به حرفه مقدس دزدی مشغول هست می دزده . شیشه پراید معلم جون توسط پسر معتاد كارمند شكسته شده و ضبط صوت ماشین پر پر .

پسر سرمایه دار بر اثر مصرف بیش از حد الكل تصادف شدیدی كرده و از بیمارستان با پدرش تماس میگیرن كه پدر در حال حاظر در دست رس نمیباشد و كنار معشوقه میباشد . با مادرش تماس گرفته میشه و مادر در حال حاظر در دسترس نمیباشد و در حال رد و بدل كردن دل و قلوه با پزشك جراح زیبایی میباشد . با خواهرش تماس گرفته میشه كه ایشون هم در دسترس نمیباشد و در حال جماع نیمروزی با پسر اق معلم جون . ....

در این حین زن بقال سر كوچه فرزندی رو به جامعه تحویل میده و زن كارگر هم از پزشك سرطان شناسی بیرون میاد .

پسر راننده تاكسی هم بر اثر خالی بودن خانه در حال عیش و نوش با دوستان می باشد .

و تمامی افراد جامعه بعد از پشت سر گذاردن یك روز دیگر از تمام روزها در پایان روز در حال غر زدن به سر میبرند و درگیری ها ادامه خواهد داشت و اعضای جامعه به قرض ها ، قسط ها به اجاره ها ، به فیش ها ، به شهریه ها و به فریب ها درگیر خواهند ماند و مجالی برای تفكری دیگر نخواهند داشت.

همه میخورند ( عده ای گرسنه می مانند ) ، میخوابند و جماع میكنند و ...

و در نهایت همه در خوابند و ای كاش بیدار نشوند چون در بیداری هم در خوابند .

آرزومند فرا رسیدن لحظه مرگتان.

 

هامون كارگر

نوشته شده توسط : هامون كارگر

چاره مارك های برترند

به دانشگاه بنگرید که در آرامش خونبار ِ بورژوازی و در خیانت و سکوتی زجر آورمانند فرو رفتن خر در گل فرو رفته است، برای عروسک های دانشگاه چند واژه را چوب می زند. برای انها سرمایه داری موضوع بحث است. مارك فلان شركت بورژوایی مهمترین دغدغه این عروسكان است . عروسكان ماده بیشتر به این مارك ها می اندیشند و خود را یك عروسك كلاسیك و مارك پسند و روشن فكر در آیینه می بینند . عروسكان نر هم به مرور زمان در این میان نقش بیشتری یافته اند آنها هم به این می اندیشند كه عروسكی مارك پسند باشند و هم عروسكان ماده را بهتر شكار كنند . نه به نظر من نتیجه مساویست چون مادیان هم در فكر این هستند كه بهتر شكار شوند و طعمه عروسك كلاسیك تری شوند .
 به عروسكان نگاه کنید که مانند جنازه ای آویزان و با وزش بادهای مارك ها به این سو و آنسو می رود. باید یاد آور این نكته هم بود كه هر نوع نا فرمانی مدنی به جای خود قابل ستایش می باشد.

و در این سو دانشجویانی هم در فقر مطلق به سر می برند و محكوم به مرگ هستند و این اتفاق میمون كاش هرچه سریعتر افتد.

براستی چرا به اینجا كار میكشد ؟ چرا تا این حد اختلاف طبقاتی در دانشگاه  ، خیابان و جامعه بیشتر از قبل به چشم می آید ؟ چرا از دانشگاه فریادی به گوش نمیرسد ؟ چرا دانشگاه هم مانند خیابان ، صنعت و جامعه دیوانه وار خوابیده است ؟ صدای خورخور دانشگاه چه كر كننده است...

چاره چیست ؟ آیا باید اختلافات همچنان بیشتر شود یا كمتر ؟

باید این اختلاف تا سر حد مرگ برسد، باید این اختلافات تا انفجار پیش رود ، باید جامعه گسسته شود .

در گسستگی جامعه میشود به یك مبارزه ی طبقاتی تمام عیار دست زد ؟ میمونک بورژوا اجازه این گسستگی را میدهد ؟ اجازه رخداد یك مبارزه را میدهد ؟ مبارزه اتفاق می افتد ؟

باید نشست و خمیاز كشید ؟ رفقا! باید به استقبال مبارزه و خطر رفت
و حال این میمونک های اصلاح چی و اصول چی از دانشجویان و جامعه می خواهند  با پرچم های کوچک رنگی برای امپریالیست جیک جیک کنیم. هرگز!

 مبارزه ی طبقاتی ، در کوچکترین مقاطع زندگی ما جریان خواهد داشت. در خانواده برعلیه پدر ، در جامعه برعلیه ارباب ، در ذهن برعلیه وجدان. 
                                "   رفقای اوین ! در  سیاهچاله ها شعله ای است که در قلب شما می سوزد. شعله ای که انسانی را می جوید اما مرگ از پنجره های خانه تان سرک می کشد. آن دیوارها تا نگاه بی تفاوت توده ها امتداد دارد. سرکوب در سکوت امتداد می یابد و سکوت در سرکوب. این وحشیان همسایه های خوبی برای یکدیگرند چون هریک در قبر خویش آرمیده است.    رفیق امین قضایی  "

 

باز هم سكوت...

 

هامون كارگر

نوشته شده توسط : هامون كارگر

اینجا تفرجگاه است ، اینجا جنگل است

 من از درون جنگل با خشمی سرشار از سكوت و با سكوتی سرشار از خشم در مورد جنگلی به اسم دانشگاه حرف میزنم.

شاید دیگر این جنگل را نتوان دانشگاه نامیدن. جنگلی كه در آن هر نوع حیوان و علف می روید .

به راستی دانشگاه این بود؟ چرا به اینجا رسیدیم؟

دانشگاه مگر محل تولید علم، تولید خبر ، تعیین سرنوشت ، فعال ترین بدنه یك جامعه و تولید و تولید نبود؟

حال چه تولیدی داریم ؟ آیا تولیدی باقی مانده ؟ علمی مانده ؟ خبری هست ؟

مهمترین خبری كه از دانشگاه بیرون میرود تحصن چند نفر برای جزعی ترین جزعیات است . موضوع مهمتری به تفكر دانشجوی امروزمان اجازه ورود ندارد ! به نظرت خود تصمیم میگیری كه به چه سویی رانده شوی و به چه فكر كنی و چه كنی؟ نه ! برایت به راحتی تصمیم میگیرند و تو هم به راحتی همان مسیری را طی میكنی كه از تو میخواهند.

دانشجوی دیروز و امروز چه تفاوتی با هم دارند ؟

شاید میتوان علت را در تاسیس دانشگاه ازاد این ابزار جدید بورژوازی دانست . حال به راحتی هر چه تمام و با هر سطح علمی و عقلی میتوان وارد دانشگاه شد و دوران دانشجویی خود را سپری كرد در 6 سال مدرك كارشناسی گرفت و سیگار ،مخدره و الكل به سهولت مصرف كرد ، همسر آینده خود را یافت ، شكست عشقی خورد ، با یك شركت تبلیغاتی كار كرد و لباسهای آن شركت را تبلیغ كرد و در نهایت مانكن شد.و مصرف مصرف كرد و وابسته شد و وابسته شد وابسته تر از هر وابسته ای. اینها را برای تو تصمیم گرفته اند و اجازه تعیین سرنوشت را به تو نداده اند.

تو كه امروز دانشجو هستی امروز باید برای آینده ات در دانشگاه تصمیم گیری. آینده ات را خود رقم خواهی زد ، و حال  با كوله باری كج تر از كج به كدام بی راهه میروی ؟ نام این جا را چه طور میتوان دانشگاه نامید ؟ ایا جنگل سزاوارتر نیست ؟

 

هامون كارگر

نوشته شده توسط : هامون كارگر

چیپس

امروز دانشگاه مصرفی شده است . خود دانشگاه هم در حال مصرف شدن می باشد. دانشجویان درون آن نیز مصرف می شوند. دانشگاه هیچ تولیدی ندارد. این یک دروغ بزرگ است که دانشگاه محل تولید دانش است. دانشجویی كه همه چیز میداند و در عین حال یك احمق بزرگ میباشد دانشجو نیست ، ... جوست. او میخواست دانشجو شود اما او را وادار كردند دانشجو نباشد حرف های گندیده و نجس را در ذهن بیمارش فرو كردند ،امروز تنها فكر دانشجو ارتباط با جنس مخالف است (این گفته بدین معنی نمیباشد كه نویسنده این ارتباط را رد كند ، بلكه این ارتباط را لازمه نافرمانی مدنی میداند). امروز دانشجوی روشن فكر آنی است كه دستمالش بزرگتر است آنی است كه ریشش بیشترست آنیست كه جیره خوار تر و در نهایت آنیست كه مانند یك احمق حرفهایی كه به او دیكته كرده اند تحویل میدهد " میگوید به من چه ، میگوید مرا به این كار ها چه كار ، میگویید من همه چیز میدانم و احتیاج به دانستن چیز اضافه ای ندارم و در نهایت چیزی را هم كه نمیداند میگوید میدانم ، فعا ل سیاسی به دنبال براورده كردن عقده های كودكیش اینجاست كه باید سیگاری روشن كرد و مانند همان دانشگاه و دانشگاهی مصرف كرد. یك نوع دانشجوی روشن فكر هم داریم كه داشت از قلم می افتاد و خوب شد دوست عزیزم به آن اشاره كرد، دانشجوی فشن ، دانشجوی برنزه و از همه بهتر دانشجوی دختر كه به غیر از آرایش و برجسته تر كردن اندام برجسته اش چیزی نمیداند فقط مانند حیوانات در پی جفت گیری و علوفه میباشد. همه چیز را در آلت تناسلیش خلاصه شده میداند.

دانش در خیابان ها و درست در زمان جدال بر سر بقا تولید می شود. در پشت میز های دانشگاه صرفا دانش مصرف می شود. مصرف می شود و تفاله ی آن تبدیل به مدرک می شود.  دانش واقعی در طی زندگی مادی روزمره ما تولید می وشد این واقعیت مادی است که ذهن ما را شکل می دهد نه  برعکس!

در این جا هم این زندگی روزمره ما در خیابان های کثیف است که علم دانش را برای مصرف شدن در کلاس های درس تمیز  تولید می کند. تا با خیال راحت دو را با دو جمع كنند و آخر سر هم به جواب نرسند و طاقت شنیدن حرفی را جز حرف های كثیف خود نداشته باشند. و خود را علامه دهر و انسانترین انسان و برترین انسان بداند.

در کنار آن دانشجو مصرف می شود و تفاله این انسان مصرف شده تبدیل به فارغ التحصیل می شود.  دانشگاه مصرف می شود. همان طوری که هر روز در حیاط های دانشگاه ها نسکافه، سیگار، چایی و از همه مهم تر چیپس و پفک نمکی مصرف می شود.

دانشگاه به مثابه ی یک چیپس بزرگ به  آرامی مصرف می شود و هیچ خاصیتی هم ندارد.

هامون كارگر

نوشته شده توسط : هامون كارگر